Depresja i żałoba to dwa różne, choć czasem współistniejące, stany emocjonalne, które mogą znacząco wpłynąć na jakość życia człowieka. Chociaż wspólnie z Żałobą niesiemy intensywne emocje, poczucie straty i konieczność przystosowania się do nowej rzeczywistości, wymagamy odmiennego podejścia terapeutycznego. Ważne jest nie tylko rozpoznanie różnic między nami, ale także zastosowanie odpowiedniego leczenia, które pomoże pacjentowi odzyskać równowagę i poprawić jakość życia. Należy zrozumieć, że nie każdy przypadek życia ze mną czy z żałobą wpisuje się jednoznacznie w określone ramy, co czyni terapię jeszcze bardziej złożoną i indywidualną.
Przeczytaj również artykuł pt.: Z pamiętnika depresji, akt I
Spis treści
Jak się rozwijam, gdy już wprowadzę się do czyjegoś mózgu?
Bardzo często rozwijam się w sposób podobny do dojrzewania człowieka – początkowo jestem subtelna, niemal niewinna. Niczym małe dziecko jestem trudna do uchwycenia, chaotyczna, jakbym szukała zrozumienia w otaczającym mnie świecie. Ale z czasem, jak to u nastolatków, staję się coraz bardziej wyraźna i dominująca. Zaczyna wyrażać swoje zdanie, a w końcu przeistaczam się w pełnoprawnego buntownika, który wpływa na każdą sferę życia osoby, w której głowie zamieszkałam. Moje nasilenie często zależy od bodźców zewnętrznych – relacji rodzinnych, społecznych oraz traumatycznych przeżyć. Mogę powoli narastać na przestrzeni lat lub eksplodować po dramatycznym wydarzeniu, jakim jest np. śmierć bliskiej osoby.
Stany mojego rozwoju różnią się nie tylko długością trwania, ale i nasileniem objawów, które często zmieniają swój charakter na różnych etapach. Osoba, która cierpi z powodu mojej obecności, może doświadczać naprawdę ciężkiej formy depresji, nie zdając sobie z tego sprawy. Codzienna presja i nadmiar obowiązków skutecznie odwracają jej uwagę od własnego stanu psychicznego. Co ciekawe, i tego sama nie rozumiem, ale nie zawsze manifestuję się jednoznacznymi sygnałami. Moje objawy mogą przybierać formy, które łatwo zbagatelizować – zmęczenie, brak motywacji, czy uczucie wypalenia. Znajomość etapów mojego rozwoju pozwala nie tylko lepiej zrozumieć mechanizmy, które mną rządzą – wszak, jeśli pamiętacie z AKTu I mojego pamiętnika, nie mam wpływu na moje narodziny. Pamiętajmy więc o tym, że poznanie mojego rozwoju i tego, jak moje pojawienie się w czyimś życiu się objawia, daje szansę na wczesne rozpoznanie mojej obecności i podjęcie działań naprawczych. Dzięki temu możemy nauczyć się rozpoznawać subtelne sygnały, zanim osiągnę swoją najbardziej wyniszczającą formę.
Różne stany depresji
Stany mojego rozwoju to bardzo różne etapy lub też stopnie nasilenia choroby, które mogą różnić się pod względem objawów, długości trwania oraz wpływu na życie codzienne. Wyróżnia się kilka głównych stanów depresji:
1. Dystymia (chroniczna depresja)
Dystymia to łagodniejsza, ale przewlekła moja forma, która może trwać przez kilka lat. Osoby z dystymią często odczuwają smutek, brak energii i pesymizm, ale te objawy są na tyle łagodne, że mogą funkcjonować w społeczeństwie, choć z wyraźnym obniżeniem jakości życia.
2. Depresja łagodna
W łagodnej fazie mojej obecności objawy są wyraźne, ale nie tak intensywne, jak w cięższych formach choroby. Osoby mogą odczuwać smutek, zmniejszoną energię, problemy ze snem i koncentracją, ale nadal są w stanie codziennie funkcjonować, choć z trudnościami.
3. Depresja umiarkowana
W umiarkowanej fazie objawy są bardziej intensywne i trudniej jest normalnie funkcjonować. Codzienne zadania, takie jak praca, opieka nad rodziną czy relacje międzyludzkie, stają się trudniejsze do utrzymania. Często wymaga to już interwencji terapeutycznej lub farmakologicznej.
4. Depresja ciężka (Major Depressive Disorder)
Gdy wejdę w fazę rozwoju, którą nazywają ciężką depresją, moja obecność charakteryzuje się intensywnymi objawami, które znacząco wpływają na życie codzienne. Osoby mogą mieć trudności z wykonywaniem nawet podstawowych czynności, mogą odczuwać głębokie poczucie beznadziejności, doświadczać myśli samobójczych oraz intensywnych zmian w apetycie i śnie. W tej formie depresji konieczna jest intensywna terapia i często interwencja psychiatryczna.
5. Depresja psychotyczna
To stan, którego nawet ja się boję. To faza, gdzie wymykam się spod kontroli, sieję zniszczenie zarówno w głowie i emocjach osoby, ale i mogę szkodzić otoczeniu. Jest to najcięższy etap depresji, w której do dotychczasowych objawów dołączają objawy psychotyczne, takie jak halucynacje czy urojenia. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej i często hospitalizacji.
6. Depresja sezonowa (SAD)
Sezonowe zaburzenie afektywne to forma depresji związana z porami roku, najczęściej występująca jesienią i zimą, kiedy jest mniej światła słonecznego. Dla mnie to najpiękniejsze pory roku, ale dla Was homo sapiens, to czas, kiedy dopada Was nostalgia, a Wasze osłabienie to idealny moment, abym choć na chwilę weszła w Wasze życie. Objawy mogą obejmować smutek, zmęczenie, zwiększony apetyt i senność.
Pamiętajcie, że ja Depresja, w każdych z tych stanów mogę wymagać innego podejścia terapeutycznego, a rozpoznanie i odpowiednie leczenie są kluczowe dla poprawy jakości życia chorego. Warto również podkreślić, że jako Depresja mogę mieć różny przebieg i nie każdy przypadek wpisuje się jednoznacznie w którykolwiek z tych stanów.
Różne etapy żałoby a depresja — podobieństwa
Życie z Depresją, czyli ze mną, oraz przechodzenie przez etapy żałoby, może mieć wiele wspólnych elementów, ponieważ oba te doświadczenia wiążą się z intensywnymi emocjami, stratą i potrzebą adaptacji do nowej rzeczywistości. Istnieją jednak istotne różnice, które dziś omówię Wam w dużym w skrócie:
Podobieństwa depresji i żałoby
Doświadczenie straty:
- W żałobie osoba mierzy się ze stratą kogoś bliskiego lub czegoś ważnego.
- W depresji może to być strata poczucia własnej wartości, sensu życia czy energii do działania.
Faza depresji w żałobie: Jednym z etapów żałoby, według modelu Elisabeth Kübler-Ross, jest depresja, która objawia się głębokim smutkiem, poczuciem beznadziei i brakiem energii, co przypomina mój kliniczny obraz, czyli tzw. Depresję kliniczną.
Izolacja: Zarówno w depresji, jak i w żałobie, osoby mogą się wycofać z życia społecznego, unikać kontaktów z ludźmi i czuć się odizolowane.
Przebieg emocjonalny: W obu przypadkach osoba może przeżywać intensywne emocje, takie jak smutek, gniew, poczucie winy, co wpływa na codzienne funkcjonowanie.
Różne etapy żałoby a depresja — różnice
Przyczyna
Żałoba jest naturalną reakcją na konkretną stratę, np. śmierć bliskiej osoby. Ja, Depresja, mogę pojawić się bez wyraźnej zewnętrznej przyczyny i być wynikiem złożonych procesów biologicznych, psychologicznych i społecznych. Pamiętacie moje próby wyjaśnienia Wam moich narodzin w poprzednim pamiętniku? Jeśli nie, to możecie o tym poczytać o TUTAJ.
Czas trwania
Żałoba, choć bolesna, jest zazwyczaj procesem, który z czasem łagodnieje i prowadzi do adaptacji. Jako Depresja mogę trwać miesiącami lub latami, a jeśli nie jest leczona, mogę prowadzić do przewlekłego stanu psychicznego.
Przebieg
Etapy żałoby, takie jak zaprzeczenie, gniew, targowanie się, depresja i akceptacja, są zazwyczaj sekwencyjne i prowadzą do zaakceptowania straty. W życiu ze mną nie ma jednoznacznej sekwencji etapów, a osoba może doświadczać chronicznego poczucia beznadziei bez wyraźnego postępu w kierunku poprawy. Tak działam ja, straszna Depresja.
Potrzeba leczenia
Żałoba rzadko wymaga leczenia farmakologicznego, choć wsparcie psychologiczne może być potrzebne. Depresja, zwłaszcza ciężka, często wymaga leczenia farmakologicznego oraz psychoterapii.
Z pamiętnika depresji, akt II Żałoba i depresja – podsumowanie
Żałoba i depresja mogą na siebie nachodzić pod względem emocji i doświadczeń, ale różnimy się przyczynami, przebiegiem i potrzebami terapeutycznymi. W obu przypadkach wsparcie społeczne i psychologiczne jest kluczowe dla powrotu do zdrowia.
Autorka: Magdalena S. Matusiewicz – z wykształcenia charakteryzatorka teatralna i psi fryzjer oraz educator groomingu. Z zamiłowania pisarka, redaktorka, projektant e-booków, manager od e-marketingu. Kobieta orkiestra, o wielu talentach. Od ponad 10 lat mieszka w Norwegii w towarzystwie dwóch terierów szkockich – Vadera i Raptora. Od kilku miesięcy rozwija swoją markę osobistą pod szyldem Swan Craft Creations, gdzie redaguje książki, próbuje sił w pisaniu felietonów i artykułów, wykonuje oprawę graficzną e-booków. Wszystko po to, by stworzyć e-Wydawnictwo dla self-publisherów.
