Pierwszy krok do bezwarunkowej miłości to zauważyć siebie

Świadomość tego, że istniejesz, że oddychasz, że żyjesz, jest bardzo ulotna. W dzisiejszych czasach, dobie pędu, pośpiechu i chaosu, bardzo łatwo jest wpaść w wir niedorzecznych spraw, obowiązków, wyimaginowanych potrzeb i całkowicie się w nich zatracić. Jeśli tak masz, to najwyższa pora powiedzieć sobie STOP, zatrzymać się, rozejrzeć wokół i uświadomić sobie, że przecież to nie świat goni, bo nie ma nóg. To Twój umysł nakręca wszystko! To Twoja głowa nie pozwala Ci zwolnić i odpocząć! Świat jest dzisiaj pełen „wypełniaczy czasu”, technicznych pokus, przy czym automatycznie uczysz się zbędnych nawyków. Ale czy tego chcesz?

Ile razy słyszałaś ze swoich ust „nie mam czasu”, „ciągle o czymś zapominam”, „mam za dużo spraw na głowie”, „jak to ogarnąć”. Gdzie w tym wszystkim jesteś TY? Jak masz poznać siebie? Jak zauważyć siebie w ogromie spraw do załatwienia?

Spis treści

Od czego zacząć?

Wyobraź sobie, że idziesz ulicą do pracy. Jest piękny słoneczny poranek. W ręku trzymasz świeżo kupioną kawę w pobliskim bistro. Słońce ogrzewa Ci twarz, a ptaki śpiewają cudne melodie. Nagle z prawej strony miga Ci w oku jakiś przedmiot w Twoim ulubionym kolorze. Spoglądasz na zegarek i widzisz, że już nie masz czasu, by się cofnąć i zobaczyć, cóż to takiego było. Postanawiasz, że po południu to sprawdzisz. W trakcie pracy zapominasz o całej sytuacji — kompletnie wylatuje Ci z głowy to, co zaplanowałaś.

Podobnie jest w życiu

Masz momenty, kiedy coś zabłyśnie w Twojej świadomości, że jesteś ciekawa siebie, że pragniesz się czegoś dowiedzieć, że zaskoczona jesteś jakąś swoją reakcją. Co wtedy robisz? Pomimo że uchyliłaś drzwi swojemu zainteresowaniu, w natłoku obowiązków czy spraw do załatwienia odsuwasz zajrzenie w głąb siebie na później i zwyczajnie zapominasz. Dopóki nie powiesz sobie: „STOP”, całe Twoje życie będzie jedną wielką migawką. Na początek zatrzymaj się na minutę, potem na pięć, a następnie na piętnaście minut. Zacznij obserwować siebie i zaspokajać swoją ciekawość. Gwarantuję, że zaczniesz odkrywać niebywałe rzeczy i niejednokrotnie będziesz zdziwiona, ucieszona, zasmucona, wściekła lub dumna. Jeśli jesteś teraz ze mną, to zrobiłaś już ten pierwszy, najważniejszy krok. Mam nadzieję, że podjęłaś decyzję o zaopiekowaniu się sobą i ruszeniu naprzód, do pięknej przyszłości z miłością do samej siebie.

Jak pokochać siebie?

Zauważenie siebie, to pierwszy, niezbędny krok do tego, aby najpierw zaakceptować, potem polubić, a w końcu pokochać siebie. Jestem, czuję, myślę – to początek pięknej drogi do poznania siebie, bo jak można pokochać kogoś, kogo się w ogóle nie zna? Zajrzyj również do artykułu pt.: Jakby to było być Królową Życia?

Umów się na randkę sama ze sobą i porozmawiaj szczerze i uczciwie o swoich potrzebach, nawykach, zainteresowaniach, wadach i zaletach. Przeanalizuj, co lubisz, a czego nie. Odpowiedz na kilka trudnych pytań. Odpowiedzi mogą Cię zadziwić. Być może zadziwi Cię także brak odpowiedzi, niewiedza na tematy, o których byłaś przekonana, że wszystko wiesz.

Poniżej znajdziesz „arkusz zdań niedokończonych”. Zadziwiaj siebie jak najwięcej i jak najczęściej. Bądź ciekawa siebie tak bardzo, jak wyśnionego rycerza na białym koniu, o którym chcesz wszystko wiedzieć. Uwierz mi, proszę, ciekawość to NIE pierwszy stopień do piekła, to pierwszy krok do samoświadomości i pokochania siebie.

Arkusz zdań niedokończonych

Cenię u siebie…
Cenię u innych…
Podoba mi się u siebie…
Miłość to…
Przyjaźń to…
Najbardziej motywuje mnie…
Najbardziej satysfakcjonuje mnie…
Jestem dumna, gdy…
W pracy jestem…
W domu jestem…
Najbardziej lubię…
Nigdy nie zrezygnuję…
Najważniejsze dla mnie jest…
Brakuje mi…
Marzę o…

Weronika Socha: socjolog, coach zdrowia i żywienia, terapeuta uzależnień, psychoonkolog. Pomagam w budowaniu asertywności, duchowości i niezależności finansowej.