W życiu kobiety przychodzi taki moment, kiedy masz wrażenie, że codzienność wciąga jak wir, a czasu i zdrowia zostało już mniej. Orientujesz się, że jesteś dla wszystkich, ale nie dla siebie. Wtedy otwierają się oczy i szukamy czegoś, co nas porwie… do tańca. Być może – tak jak wiele innych kobiet – kiedyś patrzyłaś z zazdrością na tancerki w teledyskach i cicho marzyłaś: „A gdybym tak ja…?” Ale przecież to „już nie ten wiek”, „to nie dla mnie”, „trzeba ogarnąć dom, pracę, dzieci…”. Oto projekt Dancing at 40, czyli taniec,który uzdrawia.
Spis treści
Autentyczne kobiety w teledysku
A co, jeśli właśnie teraz – po 40., 50., 60. – jest najlepszy moment, by wytańczyć swoje życie od nowa? Tak powstał projekt Dancing at 40 – taneczna inicjatywa z Krakowa, której sercem i duszą jest Iwona Szara – inspiratorka tańca, choreografka i instruktorka. Do współpracy zaprosiła kobiety, które nie są zawodowymi tancerkami. Jedno je łączy – odwaga, by wyjść z cienia i przypomnieć sobie, kim są.
Finałem projektu był profesjonalny teledysk do utworu „Who run the world (Girls)” Beyoncé. Zamiast perfekcyjnych, młodych ciał – zobaczyliśmy prawdziwe kobiety w obcisłych czarnych sukienkach, z błyskiem w oczach i dumą w sercu.
– „Nie bałam się! Miałam tylko obawy, czy dopasowana sukienka to dobry pomysł… A potem pomyślałam: w tej sukience wyglądam sexy!” – śmieje się jedna z uczestniczek.
Taniec to manifest
Ten projekt to coś więcej niż taniec. To manifest. To głos z głębi serca kobiet, które własne potrzeby umieszczały na końcu listy „rzeczy do zrobienia”. Teraz powiedziały: „dość. Teraz czas na mnie”.
Taniec, który uzdrawia — opinie uczestniczek o projekcie
Podczas prób i przygotowań działo się coś niezwykłego. Uczestniczki mówiły wprost, że to nie tylko choreografia, ale prawdziwa podróż do wnętrza siebie. Z każdym ruchem, z każdą nutą, z każdą łzą i wybuchem śmiechu – stawały się bardziej sobą.
- „Odkryłam, że chowam swoją złość i wkurzenie”,
- „Zaskoczyło mnie to, jak bardzo jestem wymagająca wobec siebie”,
- „Dowiedziałam się, że mogę zrezygnować z perfekcjonizmu i nadal być kobieca mimo nadwagi”.
- „Taniec nie tylko dawał im radość i endorfiny – stał się językiem ciała, który pozwalał powiedzieć to, czego nie da się wypowiedzieć słowami”,
- „Zmienia moje ciało w bardziej gibkie i elastyczne”,
- „Taniec otwiera mnie na czucie, na kontakt z własnym ciałem”,
- „Daje mi radość i relaks – po prostu”.
Siostrzeństwo na parkiecie
Wielką siłą tego tanecznego projektu okazała się też kobieca wspólnota. Każda z uczestniczek przyszła z inną historią, ale szybko okazało się, że ich pragnienia, lęki i marzenia są zaskakująco podobne.
- „Nie spodziewałam się, jak wielką radość dają mi relacje z innymi kobietami”,
- „Cudownie się to wszystko poukładało w całość”.
Tańcząc razem, kobiety przełamywały wstyd, wspierały się w kryzysach, śmiały się i wzruszały. Powstało coś więcej niż układ choreograficzny – powstał kobiecy krąg.
Przekraczając siebie
Wśród licznych głosów, jeden szczególnie trafnie oddaje ducha projektu:
„Gdyby ktoś mi powiedział rok temu, że ubiorę taką sukienkę i zatańczę klip Beyoncé przed obiektywem kamery – nie uwierzyłabym. A zrobiłam to z prawdziwą radością, że wychodzę ze strefy komfortu i że robię to z grupą fantastycznych kobiet. Mamy już parę dyszek na karku, swoje doświadczenia i troski, ale mamy teraz też miejsce, gdzie możemy zrobić reset, wyskakać się, pogadać o rzeczach ważnych i błahych. A Iwona, która tę przestrzeń tworzy, niezmiennie inspiruje, ale jest też po prostu jedną z nas”.
Ten głos jest głosem wielu. Głosem kobiet, które miały odwagę uwierzyć, że mogą więcej. Że mogą odpuścić, zatańczyć, pozwolić sobie na błysk, ruch, ekspresję – nie po to, by się komuś podobać, ale by być bliżej siebie.
Manifest dojrzałości
Projekt Dancing at 40 udowadnia, że kobiecość nie kończy się na trzydziestce, że nie trzeba być idealną, by czuć się piękną, i że scena nie ma wieku. Dojrzałość to nie koniec – to nowy początek.
- „Warto zrobić jeden krok w stronę marzenia, jeśli tylko serducho coś podpowiada”,
- „Kobieca siła to dla mnie możliwość odrodzenia się, wstania po raz kolejny”,
- „Jestem dobrze zorganizowaną osobą i wiem, czego chcę – ale teraz uczę się też odpuszczać i być dla siebie łagodniejsza”.
Teledysk, który można obejrzeć online, to nie tylko efekt końcowy – to symbol tego, co może się wydarzyć, gdy kobieta zdecyduje się wreszcie zatańczyć dla siebie. Dla przyjemności. Dla radości. Dla życia. Bo kto rządzi światem? Dziewczyny. Także te po czterdziestce.
Autorka: Iwona Szara
