Na początku roku wiele kobiet snuje plany, stawia cele, chce „być nową wersją siebie”. Ale nie wszystkie listy, które trafiają do naszej redakcji, opowiadają o triumfalnych startach. Czasem historie mówią o zmęczeniu, o ciszy, o potrzebie powrotu do siebie. To kobiece odrodzenie, które nie wymaga spektakularnych zmian ani wielkich decyzji – zaczyna się od pozwolenia sobie na prawdę, od przyznania przed sobą: „Już nie muszę udawać”. W tych listach kryje się siła, choć niepozorna, i nadzieja, choć cicha – na Nowy Rok pełen autentyczności.
Spis treści
List do redakcji o kobiecym odrodzeniu
„Nie wiem, czy to jest historia o sile. Raczej o zmęczeniu. I o tym, że po raz pierwszy od dawna nie chcę już udawać”.
Czytam ten list kilka razy. Nie dlatego, że jest długi. Dlatego, że jest prawdziwy. Taki, który nie próbuje nikogo inspirować, a i tak robi to mimowolnie. W Nowym Roku wiele kobiet pisze do nas o zmianach: nowych pracach, przeprowadzkach, decyzjach. Ten list jest inny. Jest o powrocie.
„W tym roku nie chcę być nowa. Chcę być sobą”
„Wszyscy mówią: nowy rok, nowa ty. A ja czuję, że nie mam już siły się wymyślać od początku. Chcę wrócić do tej wersji siebie, która jeszcze coś czuła”.
Jako redaktor prowadząca portal dla kobiet niemal każdego dnia czytam setki historii. Ale są takie, które zatrzymują mnie na dłużej. Bo mówią to, co wiele kobiet myśli, a niewiele ma odwagę to wypowiedzieć. Że kobiece odrodzenie nie zawsze jest spektakularne. Czasem wygląda jak decyzja, by przestać się zmuszać. By nie udawać entuzjazmu. By przyznać przed sobą: jestem zmęczona.
Kobiece odrodzenie nie zawsze zaczyna się od sukcesu
W listach, które trafiają do redakcji na początku roku, często powtarza się jedno zdanie: „Nie wiem jeszcze, co dalej, ale wiem, że tak jak było – już nie chcę”. To też jest odrodzenie. Nie w formie triumfalnego startu, ale cichego przesunięcia granicy. Kobiety piszą o:
- rezygnacji z pracy, która wypalała,
- zostaniu w relacji, ale na nowych zasadach,
- odpuszczeniu oczekiwań innych.
Czytam to i myślę, jak rzadko mówimy o tym, że zmiana może być niepewna. Że Nowy Rok nie musi zaczynać się planem na pięć lat do przodu.
„Piszę ten list, bo nigdzie indziej nie mogę powiedzieć prawdy”
„Nie chcę już być silna. Chcę być uczciwa wobec siebie. I to jest najtrudniejsze”.
Ten fragment podkreślam w myślach. Bo kobiece odrodzenie bardzo często zaczyna się właśnie tutaj – od pozwolenia sobie na prawdę. Nie tę ładną, Instagramową. Tę, którą wypowiada się szeptem. Jako redakcja kobiecego portalu widzimy to wyraźnie: kobiety nie szukają dziś gotowych recept. Szukają przestrzeni, w której mogą być niedoskonałe. I wysłuchane.
Ciało wie wcześniej niż umysł
W wielu listach powtarza się też motyw ciała.
„Zanim zrozumiałam, że coś jest nie tak, moje ciało już od dawna krzyczało. Bezsenność, napięcie, łzy bez powodu”.
Czytając te słowa, myślę o tym, jak często ignorujemy sygnały, które wysyła nam własne ciało. Kobiece odrodzenie bardzo rzadko zaczyna się w głowie. Zaczyna się w zmęczeniu, w potrzebie ciszy, w chęci bycia samej ze sobą choć przez chwilę.
Listy, które nigdy nie zostaną wysłane
Niektóre czytelniczki piszą, że ich list nie jest tak naprawdę do redakcji. Jest do:
- siebie sprzed roku,
- kobiety, którą musiały być,
- marzeń, z których zrezygnowały.
„Ten list to pierwszy raz, kiedy mówię sobie: już nie musisz”.
Jako dziennikarka mam poczucie ogromnego przywileju. Czytać te słowa. Być świadkiem czyjegoś momentu przejścia. Bo to właśnie te niewysłane listy często stają się początkiem prawdziwej zmiany. Kobiece odrodzenie to nie reset. To powrót. Nie zaczynasz od zera. Nie musisz być nową wersją siebie. Nie musisz wiedzieć, dokąd idziesz. Wystarczy, że wiesz, czego już nie chcesz dźwigać. To nie jest manifest siły. To manifest łagodności. I coraz więcej kobiet właśnie tego potrzebuje na Nowy Rok.
Jeśli czytasz ten tekst i masz wrażenie, że jest o Tobie…
To być może jest. Nie musisz pisać do redakcji. Nie musisz nikomu nic udowadniać. Możesz napisać list tylko dla siebie. Albo nie pisać wcale. Ale jeśli czujesz, że coś w Tobie się domaga uwagi – to już jest początek. Nie każda zmiana wygląda jak sukces. Nie każde odrodzenie jest głośne. Czasem zaczyna się od jednego zdania w mailu, otwartego przez redaktorkę z kubkiem zimnej już kawy. I od kobiety, która po raz pierwszy od dawna mówi: „Chcę wrócić do siebie”.
Listy z kobiecych serc – napisz do redakcji portalu e-Wenus.pl
Na koniec chcę napisać coś, ale jako kobieta po drugiej stronie ekranu. Jeśli nosisz w sobie list, którego nikt jeszcze nie przeczytał – wyślij go do nas. Może być nieuporządkowany, krótki, pełen emocji albo ciszy między zdaniami. Nie musi być mądry ani gotowy. Wystarczy, że będzie prawdziwy. Zapraszam do nadsyłania listów z kobiecych serc – o zmęczeniu, nadziei, odrodzeniu, zagubieniu i małych zwycięstwach, które nie mieszczą się w nagłówkach. Będziemy je czytać z uważnością i czułością, bo wierzymy, że właśnie z takich słów rodzi się wspólnota, w której żadna z nas nie musi być „nowa” – wystarczy, że będzie sobą.
